25 augustus 2026
Dagboek van een kattentrimmer: Sambal
Maine Coon Sambal is een man met karakter. Hij weet wat hij wil en wat niet. Zijn baasje mag zijn kraag kammen, graag zelfs. Met stevige kopjes geeft hij aan dat ze niet mag stoppen. Hij verandert echter in een heuse tijger als ze aan een ander plekje durft te komen, zoals zijn buik, liezen of billen.
Sambal struint graag buiten door de struiken en neemt daarmee van alles mee, takjes, blaadjes… Tel daarbij op dat hij een megavacht heeft met prachtige, lange haren en je kan wel raden wat het resultaat is.
Sambal had een paar stevige klitten op alle vervelende plekjes gekregen, maar de baas mocht hem niet helpen. Gelukkig weet mevrouw mij inmiddels te vinden.
Sambal’s liefde gaat door de maag en hij laat veel toe voor Churu. Ik begin meteen met de lastigste klitten aan zijn billen en in zijn liezen, want hij kan ook flink dooreten. Ik moet dus zorgen dat ik klaar ben voor hij uitgegeten is…
Op een gegeven moment is Sambal er klaar mee. Ik kan hem nog even afleiden met een zakje valeriaan, maar niet lang genoeg om alle klitten weg te halen. Als een kat van bijna 9 kg van de tafel wil, dan gaat hij van de tafel.
Ik laat hem even op de grond spelen met het zakje valeriaan en zijn spanning zakt langzaam af. Het kussen leg ik even op de grond en ik probeer hem te paaien met een likmat met wat churu. Hierdoor kan ik toch de laatste dikke klitten in zijn liezen weghalen.
Als de baas de deur op een kiertje zet, denkt Sambal dat hij naar buiten kan en kan ik mooi even voelen of alle klitten weg zijn.
Nadien ligt Sambal lekker buiten uit te rusten van alle inspanning. Voor ik weg ga, krijg ik nog een stevig kopje als afscheid.
Sambal had een paar stevige klitten op alle vervelende plekjes gekregen, maar de baas mocht hem niet helpen. Gelukkig weet mevrouw mij inmiddels te vinden.
Sambal’s liefde gaat door de maag en hij laat veel toe voor Churu. Ik begin meteen met de lastigste klitten aan zijn billen en in zijn liezen, want hij kan ook flink dooreten. Ik moet dus zorgen dat ik klaar ben voor hij uitgegeten is…
Op een gegeven moment is Sambal er klaar mee. Ik kan hem nog even afleiden met een zakje valeriaan, maar niet lang genoeg om alle klitten weg te halen. Als een kat van bijna 9 kg van de tafel wil, dan gaat hij van de tafel.
Ik laat hem even op de grond spelen met het zakje valeriaan en zijn spanning zakt langzaam af. Het kussen leg ik even op de grond en ik probeer hem te paaien met een likmat met wat churu. Hierdoor kan ik toch de laatste dikke klitten in zijn liezen weghalen.
Als de baas de deur op een kiertje zet, denkt Sambal dat hij naar buiten kan en kan ik mooi even voelen of alle klitten weg zijn.
Nadien ligt Sambal lekker buiten uit te rusten van alle inspanning. Voor ik weg ga, krijg ik nog een stevig kopje als afscheid.
Terug naar het blogoverzicht